تاريخچه و حوزه فعاليت

فرودگاه بین المللی امام خمینی در ابتدا با هدف ایجاد یک مرکز تجارت بین المللی و نزدیکی این مرکز به فرودگاه در آن منطقه طرح و برنامه ریزی شد ابتدا قرار بود تمام امکانات زیر ساختی این مرکز که شامل  فرودگاه ، شهرک صنعتی ، منطقه ویژه اقتصادی و یک قطب مسکونی بود به صورت یک مجموعه واحد باشد و قطب مسکونی آن جهت اسکان کارکنان این بخشها در نظر گرفته شده بود. این مرکز در کریدور راههای شمال، جنوب ، شرق و غرب  کشور و در مسیر راه آهن سراسری تهران ــ جنوب قراردارد. این شریانها شامل جاده قدیم تهران -  ساوه، تهران - قم، تهران - رباط کریم و اتوبانهای تهران - قم، تهران – ساوه واتوبان آزادگان و مسیر جاده در دست احداث تاکستان به گرمسار که از جنوب فرودگاه امام خمینی عبور می کند، می باشد. نزدیکی به این مسیرها و جاده ها این منطقه و به خصوص فرودگاه امام خمینی را به یک منطقه استراتژیک تبدیل می کند. در خصوص راههای ارتباطی دیگر این منطقه می توان به سیستم حمل و نقل ریلی اشاره کرد که این سیستم به دو بخش مترو و راه آهن شهری تقسیم می شود:

1ــ مترو: طرح گسترش خط یک متروی تهران (که در حال حاضر تا ایستگاه حرم مطهر راه اندازی شده است) محدوده فرودگاه امام خمینی و منطقه مذکور را پوشش می دهد هم چنین مترویی که در آینده اسلامشهر را به رباط کریم وصل می کند نیز ایستگاهی درفرودگاه امام خمینی خواهد داشت.

2ــ راه آهن سراسری تهران نیز هم اکنون 4 الی 5 سرویس در روز به سمت شهر جدیدپرند حرکت می کند.

این شبکه عظیم راههای ارتباطی این منطقه مستعد را هر چه بیشتر جهت ایجاد یک قطب تجاری، صنعتی، مسکونی و .... توجیه پذیر می نمود. پس از گذشت سالها هر کدام از این بخش ها از یکدیگر جدا شد و تحت نظر وزارتخانه های مستقل قرارگرفت. بخش تجاری این منطقه که شامل نمایشگاه بین المللی و انبارهای استراتژیک می باشد به وزارت بازرگانی واگذار گردید، بخش شهرکهای صنعتی و کارخانه های ساخته شده درآن منطقه به وزارت صنایع واگذار گردید و قطب مسکونی در نظر گرفته شده جهت این مجموعه عظیم به وزارت مسکن و شهر سازی واگذار شد و فرودگاه امام خمینی با شبکه های شریانی اطرافش نیز به وزارت راه واگذار گردید.

با گذشت زمان و پس از راه انـدازی فـرودگـاه بین المللـی امام خمینـی و با توجه گستردگی فعالیت و بخشهای مختلفی که در فرودگاه وجود داشت ( به عنوان مثال، گمرگ، بخشهای خدماتی، حفاظتی، ایرلاینها و ...) تقارب و نزدیکی بیشتر بین این بخشها بوجود آمد و شهر جدید پرند به صورت گسترده ای مورد توجه قرارگرفت به صورتی که به یکباره ظرفیت فاز های مختلف شهر صنعتی پرند تکمیل گردید، وزارت بازرگانی برنامه ریزی کاملی جهت انبارهای استراتژیک انجام داد و کالاهای اساسی مستقیماً بوسیله قطار وارد انبارها گردید. بحث منطقه ویژه اقتصادی فرودگاه بین المللی امام خمینـی بصورت جدی تـوسط هیئت دولت مطرح گردید. همه این موارد نشان دهنده قابلیت های فوق العاده این منطقه جهت سرمایه گذاری بود اما بحث ساخت واحدهای مسکونی جهت عوامل اجرایی فرودگاه امام از همان ابتدای طرح بیشتر از بقیه موارد مدنظر بود و این در طراحی های اولیه ، در محدوده خود فرودگاه در نظر گرفته شده بود اما در سالهای 75 تا 79 و با توجه به قانون منع ساخت خانه های مسکونی توسط سازمان های دولتی و اصرار وزارت مسکن جهت جذب این پتانسیل مسکونی به سمت شهر جدید پرند تصمیم بر این شد با توجه به امکانات شهر نشینی که در شهر جدید پرند وجود دارد از این شهر جهت ساخت واحدهای مسکونی عوامل اجرایی فرودگاه بین المللی امام خمینی استفاده گردد.

پتانسیلهای بالای شهر جدید پرند مانند پتانسیل صنعتی، فرودگاه بین المللی دانشگاههای مختلف و ....به این شهر یک هویت مستقل شهری داد. در ایران در حدود 20 شهر جدید وجود دارد اما هیچ کدام ویژگی های شهر جدید پرند ندارند اساساً شهرهای جدید به شهرهای خوابگاهی مشهور هستند شهرهایی که نیروهای کار شهرهای بزرگ را در خود جا داده اند و با توجه به گـران بودن مسکن و امکـانات زندگی در شهر هـای بزرگ شهـرهای جـدید در کنـار این شهــرها تعریف می شوند این موضوع سبب می شود که در صد عظیمی از مبادلات تجاری در شهرهای بزرگ صورت گیرد و شهرهای جدید را از لحاظ امکانات تجاری، خدماتی، آموزشی و رفاهی بسیار ضعیف کند.

با توجه به مطالب ذکر شده و ویژگیهای موجود در شهر جدید پرند نظیر ایجاد پتانسیل کار، نزدیکی به راههای دسترسی، وجود اراضی مناسب و زیرساختهای عالی ، وزرای مسکن و راه وترابری جهت اسکان عوامل اجرایی فرودگاه بین المللی امام خمینی توافق نامه ای را امضاء نمودند که بر اساس آن 4300 تا 4500 واحد مسکونی در اختیار سازمان هواپیمایی قرار گیرد. سازمان هواپیمایی با توجه به مصوبه هیئت دولت قادر به انجام این مهم نبود. بنا براین تصمیم گرفته شد کارگروهی متشکل از نمایندگان سازمان هواپیمایی، فرودگاههای کشور و تعاونی مسکن هواپیمایی کشوری به صورت یک هیئت امنا این کار را انجام دهند. سیاستگذاری این هیا ت بر اساس سیاستهای سازمان هواپیمایی بود و این مساله باعث می شد هم کار به صورت سریعتری انجام شود وهم نظارت بر این کار گروه ساده ترو بهتر باشد در نتیجه هیئت واگذاری در قالب اشخاص حقیقی طرف قرارداد وزارت مسکن شد و به عنوان اولین کار خود پروژه 310 واحدی را با یک پروسه دو نیم ساله تحویل اعضاء آن داد و سپس پروژه 1100 واحدی را که در حال حاضر دارای یک پیشرفت 50% تا 60 % می باشد را در حال انجام دارد.

پروژه تهرانسر به نوعی مهمترین و بزرگترین پروژه این مجموعه خواهد بود که خود این پروژه سر منشا تغییرات بزرگی در این مجموعه گردیده است. اراضی تهرانسر حدود 40 الی 50 سال است که در تملیک سازمان هواپیمایی می باشد ، آنتن های فرستنده رادیویی در گذشته در این زمینها قرار داشت و وظیفه ارتباطات رادیویی را انجام می دادند و به منظور جلوگیری از تداخل امواج زمینها ی زیادی صرف این کار شده بود. بعد از اینکه مرکز کنترل فنی کشوری(پروژه سینا) احداث شد عملاً آنتنها از سیستم حذف شد و کنترل پرواز و ارتباطات رادیویی از طریق ماهواره صورت گرفت به همین دلیل زمینهای تهرانسر که مخصوص این کار بود بلا استفاده ماند و این قضیه نقطه شروعی جهت مذاکره با وزارت مسکن و شهرسازی جهت ساخت و ساز در این زمینها شد بر اساس جلساتی که کار گروه وزارت مسکن و سازمان مسکن استان تهران با یکدیگر داشتند موافقت گردید که این پروژه انجام شود اما بر اسـاس قـوانین و مقـررات دولت در سال 86 اراضی مازاد ارگانها و سازمانهای دولتی   می بایست در اختیار تعاونی های همان ارگان یا سازمان قرار گیرد بنابراین هیئت واگذاری تغییر ماهیت داد و در پروژه های آتی با شکل جدید وارد گردید و  کلیه ماشین آلات، اموال منقول و غیر منقول خود را به تعاونی جدید تاسیس که نام آن شرکت تعاونی انبوه سازان مسکن حمل و نقل هوایی شیده است انتقال داد. پس از ثبت این شرکت تعاونی و ارائه سوابق کاری آن به انجمن صنفی انبوه سازان مسکن و وزارت مسکن با توجه به کیفیت و حجم کار انجام شده شرکت تعاونی انبوه سازی توانست رتبه یک مدیریت انبوه سازی و رتبه یک اجرای انبوه سازی را دریافت نماید. بر اساس توافقنامه ای که بین سازمان زمین شهری و زمین مسکن استان تهران و سازمان هواپیمایی منعقد شد، تعاونی انبوه سازان به عنوان مجری ساماندهی اراضی تهرانسر معرفی و مقرر گردید کل کارهای تملیک، تصرف، اخذ پروانه را به عهده بگیرد. اراضی تهرانسر جزء یکی از بزرگترین زمینهای است که جهت ذخیره خدمات شهری تهران در نظر گرفته شده و به هیچ وجه کاربری مسکونی در آن تعریف نمی گردد به همین دلیل شرکت تعاونی  تصمیم گرفت تا با کمک گرفتن از مشاوران خارجی طرح بزرگی را دراین منطقه اجرا کند این طرح به عنوان یک  Entertainment  center  شامل فضاهای تجاری، هتل، آموزشی، تفریحی، اداری، فرهنگی و ورزشی می باشد که در صورت تایید طرح توسط شهرداری به عنوان یکی از بزرگترین مراکز تفریحی، تجاری در شهر تهران و یا حتی ایران خواهد شد.